خدا قوت «آقای فرماندار»

سیدمالک حسینی:

کد خبر: ۳۲۲۸

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۳

تحولات مدیریتی به درازی تاریخ نظام بروکراتیک یا همان دیوانسالاری قدمت دارد و این ناشی از یک قاعده طبیعی و سنت اجتماعی است زیرا  انسان که خود تصدی‌گر مناصب است عنصر جاودانگی را در خود ندارد. این آمدن و رفتن‌ها در مناصب مختلف نه تنها امر نامطلوبی نیست بلکه از آنجا که مانع از دلبستگی به دنیا به معنای خاص آن می‌شود در ذاتش امر مطلوبی است اما در این میان چگونه آمدن‌ها و چگونه رفتن‌ها در مناصب دولتی و حتی غیردولتی آن از اهمیت برخوردار است.

این مقدمه را بدان سبب نوشتم تا در نکوداشت و بزرگداشت مدیر و انسانی سخن بگویم که همواره عزتمند زندگی کرده و هیچ‌گاه هیچ منصب و عنوانی نتوانست کوچکترین تغییر سویی در رفتار و منشش ایجاد کند. در بحبوحه تعطیلات نوروزی خبر رفتن حسن ابراهیمی از فرمانداری بوشهر در حالی منتشر شد که به رغم احترام به همه زحمتکشان در استان به یقین او را باید سرآمد مدیران دولت تدبیر و امید در استان بوشهر دانست. آنچه در خبرها منتشر شد وی به خواست و اصرار خودش از فرمانداری کناره‌گیری کرده و جالب‌تر اینکه حاضر به پذیرفتن هیچ منصب جدیدی نشده و تاکید کرده فعلا به عنوان یک کارشناس به فعالیتش ادامه خواهد داد. آنچه نقل شد، خبر متواتری بود که البته شواهد موثق چیز دیگری می‌گوید!

افتخار آشنایی من با حسن ابراهیمی به بیش از 15 سال پیش بر می‌گردد، در زمانی که به سبب فعالیت‌هایم در حوزه نهادهای مدنی ارتباط مستقیم کاری با وی داشتم آنگاه که آقای ابراهیمی منصب معاونی اداره‌کل اجتماعی و شوراها را در دولت اصلاحات به عهده داشت. از آن روزها تا آخرین باری که در نمایشگاه مطبوعات سال گذشته توفیق تازه شدن دیدار با وی بعد از سال‌ها دست داد، ابراهیمی را مثل همیشه مدیری تکنوکرات، دوست داشتنی، بلندهمت و دارای اصول و ارزش‌های انسانی و اخلاقی دیدم. به معنای واقعی کلمه، مدیرانی بسان او نادر و کمیاب هستند. چه در سلوک و رفتار و منش انسانی و مردم‌داری و چه در توان مدیریتی مبتنی بر دانش، سلامت نفس و صداقت و درستی در عمل. طی یک هفته‌ای که از کناره‌گیری او می‌گذرد فضای رسانه‌ای استان را به‌شکل هدفمند دنبال می‌کردم و انتظار داشتم در حد و جایگاه و شخصیتش به خدمات ارزشمندی که ارائه کرد، پرداخته شود که نشد. حالا که او در مسند قدرت نیست راحت‌تر می‌توانم درباره‌اش بنویسم و بگویم که کناره‌گیری او خسران بزرگی برای استان بود. مواضع عزتمندانه، شجاعانه و شفاف او طی دو سال تصدی پست فرمانداری بوشهر بدون اغراق در سطح همه فرمانداران دولت تدبیر و امید کم‌نظیر بود. ابراهیمی بنا به روحیه و شخصیت والایی که داشت هیچگاه اهل غوغاسالاری و خودنمایی نبود، اما طی این مدت در بزنگاه‌ها همیشه مقتدرانه‌ترین و خردمندانه‌ترین تصمیم‌ها را گرفت و در بیان عقاید و دیدگاه‌هایش هیچ‌گاه مصلحت اندیشی نکرد.

هر چند این سطور مختصر نمی‌تواند بیان‌کننده بزرگی و تقدیر از زحمات ارزشمند او باشد اما به رسم وظیفه در پاسداشت انسان‌های پاک‌دست، بلندهمت، اندیشمند، توانا و لایق بر خود واجب دانستم از زحمات او در این مدت قدردانی کنم تا رسمی شود در حمایت و بزرگداشت کسانی که بی‌ادعا و به دور از حاشیه و در راستای منافع استان صادقانه خدمت کرده و به هیچ وجه حاضر به کوتاه آمدن از باورها، ارزش‌ها و اعتقاداتشان برای مطامع و منافع شخصی نبوده و نیستند. در نهایت ضمن عرض خدا قوت و آرزوی سلامتی و توفیق روز افزون برای وی آرزو می‌کنم شرایطی فراهم شود تا استان بوشهر و ایران عزیز همچنان بتواند از خدمات این فرزند فرهیخته و توانمندش بهره‌مند شود.