چمن مصنوعی برخی‌ها با دستور خاص می‌رسد؛

زیارتی‌ها اندرخم گرفتن یک بارکد

مدت‌هاست که ساکنان قدیمی‌ترین روستای دشتستان خواستار چمن مصنوعی شده بودند و در پی تلاش برای محقق کردن این خواسته‌شان از طریق رایزنی با استانداری و فرمانداری با این پاسخ مواجه می‌شدند که ...

کد خبر: ۴۸۸۹

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۵:۲۰

بامدادجنوب- هدی خرم آبادی: مدت‌هاست که ساکنان قدیمی‌ترین روستای دشتستان خواستار چمن مصنوعی شده بودند و در پی تلاش برای محقق کردن این خواسته‌شان از طریق رایزنی با استانداری و فرمانداری با این پاسخ مواجه می‌شدند که «به روستاهایی که سالن ورزشی در آنجا احداث شده است، چمن مصنوعی تعلق نمی‌گیرد». این در حالی است که تکمیل نشدن زمین ورزشی بستر اقدام خودجوش اهالی روستا را برای تامین یک چمن مصنوعی فراهم می‌کند. در چنین مواقعی است که رد پای خیرین پیدا می‌شود و مردم که تنها روزنه امیدشان از مسوولان استانی و شهرستانی قطع می‌شود و دست به دامان آنهایی می‌شوند که عبادت را در زمره خدمت به خلق به حساب می‌آورند و این بار «مختار زیارتی» با خرید چمن مصنوعی و فرستادن آن به ایران به پا می‌خیزد تا لبخند رضایت را بر لبان ساکنان روستای ولایت حک کند.

مختار زیارتی موسس و مالک شرکت «رزونانس تکنولوژی» و تولیدکننده انواع و اقسام تجهیزات صوتی و تصویربرداری پزشکی در امریکا، متولد زیارت است.

وی با تلاش شبانه‌روزی و همت بالا موفق به اختراع اولین دستگاه تصویربرداری پزشکی خود شد و با ثبت آن در امریکا توانست زمینه پیشرفت هر چه بیشتر خود را فراهم آورد تا آنجا که شرکتی را تاسیس کرد و به واسطه آن چندین نفر مشغول به کار شدند. شرکت «رزونانس تکنولوژی» سازنده تجهیزات مدرن پزشکی که از سال 1366(1987 میلادی) آغاز به کار کرده است، توانسته پیشرفته‌ترین و با کیفیت‌ترین، تجهیزات تصویری و صوتی پزشکی را همراه با تلاش جهت ایمن ساختن، راحت کردن و با هزینه پایین، هم برای بیماران و هم برای کاربران فراهم سازد. در طول سال‌ها رزونانس تکنولوژی با فراهم آوردن تجهیزات مخصوص سمعی، بصری و هوشمند برای جامعه تحقیقاتی نقش مهمی را در MRI کاربردی یا (fMRI) ایفا کرده است.

این داستان اما با ارسال چمن مصنوعی از چین و رسیدن به گمرک بوشهر، لَنگ یک فاکتور فروش مانده و در زمان تحویل چمن به مامور تحویل چمن گفته می‌شود که باید مبلغ 40 میلیون تومان بدهید! آدم یاد سر گردنه می‌افتد. مگر سر گردنه است که خیّری خود با تلاش و پیگیری فراوان اهالی روستا چمنی را خریداری کند و به ایران بفرستند اما برای تحویل آن به اهالی روستا باید از فیلتر 40 میلیون تومانی بگذرد. کاری که برای این خواسته اهالی روستا نکردید، دیگر چرا سنگ‌اندازی می‌کنید؟ این‌گونه است که تلاش‌های خودجوش مردمی نیز در پیچ‌ و خم‌های فراوان اداری و غیر اداری راه به جایی نمی‌برد و زیارتی‌ها در گرمای طاقت‌فرسا و سوزان روزانه به گمرک سر می‌زنند تا چمن مصنوعی را تحویل بگیرند که یک خیّر نه هیچ مسوول و مقام دیگری آن را تهیه و ارسال کرده است. به جای حمایت و ترغیب چنین خیرانی با اقدامات عجیب و غریب بستر فرار آنها را از صحنه‌های خدمت به مردم فراهم می‌کنیم و خود نیز که به‌سبب نبود بودجه (طبق معمول همیشه) و متوسل شدن به دستاویزهایی گوناگون، از عهده تامیم یک چمن مصنوعی برای اهالی یک روستا برنمی‌آییم، آن هم تنها به این خاطر که آنها ورزشگاه دارند. ورزشگاهی که در انتظار تکمیل شدن است!

از قرار معلوم شورای اسلامی و دهیاری زیارت مراتب گلایه خود از این درخواست گمرک را نزد استانداری بوشهر برده و از آنها خواسته‌اند تا نسبت به ترخیص چمن مصنوعی وارد عمل شوند که گویا به آنها قول گفته می‌شود وعده‌های مساعدی نیز دریافت کرده‌اند اما آنچه مسلم است، بعد از گذشت چندین روز از ورود چمن به گمرک، تا این لحظه هیچ اتفاق خاصی برای آزاد کردن آن رخ نداده است.

یکی از جوانان زیارت که خود در سال گذشته به‌شدت پیگیر به سرانجام رساندن این پروژه مردمی بوده، می‌گوید: اگر بچه‌های زیارت چنین پولی در اختیار داشتند، همان ابتدا چمن را بدون دردسر خریداری می‌کردند و نیازی نبود تا از فرسنگ‌ها فاصله برای چمن مصنوعی اقدام شود و اکنون به‌مدت یک هفته هم در ترافیک کارهای اداری و تحویل یک بارکد است.

دهیار روستای زیارت در گفت‌وگو با بامداد جنوب در این خصوص گفت: مدت یک هفته است که چمن مصنوعی در گمرگ مانده و مسوولان مربوط اذعان داشته‌اند که بارکد مورد نظر را (که در حال حاضر در تهران است) بیاورید تا چمن را تحویل بدهیم. سهراب ممنون در ادامه افزود: همچنان در پیچ و خم تحویل چمن مصنوعی هستیم و امیدواریم با همکاری اداره گمرک این مشکل مرتفع شود.

اوج و نهایت همکاری و همدلی مسوولان جهت مرتفع شدن مطالبات و دغدغه‌های مردم پیش از این اظهر من‌الشمس بود و در این ماجرا هم چمن مصنوعی بدون فرایندهای اداری و ترافیک‌های من در آوردی با همت یک خیّر زیارتی که پس از سال‌ها زندگی دور از زادگاه مادری‌اش، هنوز هم نبضش برای وطن و زادگاهش می‌تپد، از چین به ایران می‌رسد و اکنون پس از یک هفته در پیچ و خم تحویل یک «بارکد» به سر می‌برد تا به دست مردم زیارت برسد. این در حالی است با دستور خاص مدیران ارشد استانی و همچنین فارغ از روال قانونی یک شرکت خاص نزدیک به 200 چمن مصنوعی به قیمت بیش از 14 میلیارد تومان –شما 10 درصد پورسانت را هم حساب کنید0- احداث می‌کند و یک روستا هم باید دنبال یک بارکد در به در ادارات را بگردد!