رویکرد احمدینژادی، اشتباه است
حجتالاسلام فاضل میبدی
من کاری به شخص ندارم، معتقدم کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران با مشکل افراط و تفریط در نگاه سیاسی، مدیریتی و جناحبندیهای کاذب روبهرو است. توجه داشته باشید اینکه اکثر کسانی که به اصطلاح توانایی رای داشتند در پای صندوقها حاضر نشدند و تعداد آرای شرکتکنندهها به خاطر همین مشکلاتی است که در کشور وجود دارد، حال چه اقتصادی و چه سیاسی مهم این است که مشارکت به ۵۰ درصد نرسید.
تا ما به آن اعتدالی که روحانی شعارش را داد اما نتوانست درست عمل کند، نرسیم مشکلاتمان همچنان باقی است. اولین گام اعتدال واقعی این است که سیاست خارجی مملکت تعریف شود، هنگامی که خبرنگار از رئیسجمهور منتخب محترم سوال کرد که اگر امریکا شرایط شما را بپذیرد آیا برای مصالح کشور حاضرید با رئیسجمهور امریکا دیدار کنید؟ ایشان گفتند خیر! بهنظر من این پاسخ یک پاسخ دیپلماتیک نبود. آقای رئیسی به راحتی میتوانست بگوید باید بنشینیم فکرها و ملاحظاتمان را انجام دهیم، ببینیم در چه شرایطی هستیم، آنگاه پاسخ میدهیم.
قطع رابطه با امریکا که حرمت ذاتی ندارد که ما بگوییم خیر مطلق است، بله، ما با امریکا بهدلیل تحریمها و ظلمهایی که انجام داده است، قطع رابطه کردهایم، بنابراین اگر این کشور به شرایط ما برگردد، تحریمها را بردارد و اگر مصلحت کشور اقتضا کند، برویم و بنشینیم مذاکره کنیم، چه اشکالی دارد؟
بالاخره امریکا بد یا خوب امروز ابرقدرت دنیا است، اهرم فشار در دستش دارد، تحریمها را زیاد و رفتوآمدهای دیپلماسی ما را محدود میکند، کشتیهای ما را متوقف میکند، بانکها به روی ما بسته شده است و هزاران مشکل دیگر؛ از همین رو معقتدم کابینه رئیسجمهور باید نگاهی به این مسائل داشته باشد، نه نگاه نفی مطلق که نه اسلام، نه قانون اساسی و نه ملت آن را نمیپذیرد که تحریمها و فشارهای اقتصادی را تحمل کنیم و ارتباطی برقرار نکنیم.
من به هیچ عنوان کاری به شخص ندارم، به رویکرد کار دارم، رویکردهای افراطگونهای که در زمان احمدینژاد داشتیم، ضربه بزرگی بر این کشور وارد کرد، بنابراین اگر این رویکردهای افراطی در وزارت کشور، دانشگاهها، آموزش و پرورش و در سیاست خارجی ما دوباره دنبال شود، معتقدم هیچ چیزی حل نمیشود، دولت هم موفق نمیشود و مسائل معیشتی مردم باقی میماند.
امیدوارم هر کسی که در این دوره کشور را مدیریت میکند، واقعگرا و اعتدالگرا باشد، این نگاه افراط و تفریط را کنار بگذارد، تمام سرمایههای کشور را بهکار گیرد و با تمام کشورهای دنیا اگر مصلحت اقتضا کرد، رابطه برقرار کند؛ چراکه تحریمها بسیار خطرناک است و برجام باید به هر وسلیهای که هست به یک جایی برسد؛ امروز مشکل ما مشکل تسلیحات نیست، مشکل ما گوشت، نان، مرغ و گرانی است.
راه و روشی باید اتخاذ شود که مشکلات معیشتی ما را حل کند، اینکه میگویند ما اقتصاد کشور را به دلار گره نمیزنیم که حرف نمیشود؛ چراکه متاسفانه اقتصاد ما با دلار گره خورده است. توجه داشته باشید میخواهیم نفت بفروشیم در برابرش چه میخواهیم تحویل بگیریم؟ میخواهیم پول کشورهای دیگر را بگیریم؟ میخواهیم در مقابلش دارو بگیریم؟ مشکل ارز و دلار است، نمیشود که پول پایه را نادیده گرفت و جایش ین ژاپن بگیریم!
امروز مشکلات ما در دارو، مواد اولیه کارخانهها و خوراکهای دام و طیور به این دلیل است که نمیتوانیم دلار بفرستیم؛ زیرا کسی که بخواهد دارو و مواد اولیه به ما بدهد، در مقابل یورو و دلار میخواهد نه چیز دیگری. حال آقای رئیسی یا هر شخص دیگری که میخواهد کشور را اداره کند باید از اقتصاددانانی که در در دانشگاهها هستند، استفاده کند؛ نیایند صرفا هرکسی که شعار مرگ بر امریکا میگوید را بهکار بگیرند، باید اینها را کنار بگذاریم چراکه دوران مرگ بر امریکا تمام شد و دوران حل مشکلات مردم است که اگر آنها را حل کردیم در دوره بعدی انتخابات وضعمان بهتر است؛ اما اگر مشکلات مردم را با سیاستهای افراطی و تفریطی حل نکردیم، مشارکت در انتخابات بعدی زیر ۳۰ درصد خواهد بود.
